مكتوب 122 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى حبيب قلبي و عوني على أمر ربّي الأمير محبّ الملّة و الحقّ و الدّين الشيخ محمّد نصره اللَّه تعالى و أيّده . ظلمِ ظالم امّا بعد ؛ خداى را عزّوجلّ در تسليط ظَلَمِه بر مؤمنان دو حكمت است : يكى آن كه مؤمنان را به ايشان تأديب فرمايد ، دوم آن كه ايشان را به آن سزاوار جهنم گرداند و قُوت او شوند كه او نيز روزى از خدا مىطلبد . و يقين دانند كه تا كسى از نظر نمىافتد او را به ظلم كردن نمىدارد ؛ و ردّ و قبول خداى علّتى ندارد و حكم جبروت خداوندى است ، « لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ » . « 1 » جناب كبريايى لاابالى است * منزّه از قياسات خيالى است اخوان را فرمايند تا شكر كنند كه ايشان را مظلوم ساخته نه ظالم ، كه مظلوم مرحوم است و ظالم مرجوم . و خداى عزّوجلّ به رحمت خويش نشانه‌اى براى اخوان ظاهر كرد كه محصّل « 2 » ايشان را هلاك كرد تا بدانند كه اين مصيبت ، ايشان را نه از آن پيش آورده كه بر خداى خوارند ، بل براى اصلاح و مرحمت است . پس اگرچه براى كرامت

--> ( 1 ) . هيچ كس نمىتواند بر كار او خرده بگيرد ؛ ولى در كارهاى آن‌ها ، جاى سؤال و ايراد است ! سورهء انبياء ، آيهء 23 . ( 2 ) . محصِّل : مأمور دولتى ، ماليات‌خواه .